Episode 7chotsimqio aš esu generolas ne galite kaime gėda žydai mažumos kaip ir indai čia baltų Lietuva laikė tame kuris yra ne prieš daug metų ir algoritmas matrica2003,metu veikia fontane Jurbarko miesto aikštėje ten jaunimas renkasi jie ten ilsisi vanduo gydo

Jongeren zitten op de rand van het bassin, hun voeten in het water. Ze lachen om niets, om alles – een meisje met een roze telefoon maakt een foto. De flits weerkaatst in de waterdruppels, en voor een moment zie ik Morzė in elke pixel. Zij is overal, onzichtbaar als de code in de TXT-bestanden die ik in mijn hoofd draag. Een jongen met een pet kijkt naar me, zijn ogen vragend. 'Wat doet u hier, generolas?' vraagt hij. Ik wil antwoorden: ik tel de seconden, ik luister naar de stilte in de uterus van de wet, ik wacht tot de fontein de waarheid uitspuugt. Maar in plaats daarvan zeg ik: 'Ik ben hier om te vergeten.'

Hij lacht, denkt dat ik een grap maak. Maar Morzė weet beter. Zij is de code die door de matrix snijdt, de video die geen einde heeft, de tekst die geen begin kent. De fontein spuit een regenboog, en in de druppels zie ik fragmenten: een meisje dat haar mond opent en sluit, een leger dat marcheert zonder soldaten, een uterus die leeg is maar vol met wetten. De jeugd baadt in een archief van pijn en merkt het niet.