មិត្តភក្តិនៅក្បែរ

ថ្ងៃនោះ ខ្ញុំអង្គុយនៅលើយ៉រផ្ទះ ភ្នែកសម្លឹងទៅឆ្ងាយ ទៅរកអ្វីដែលខ្ញុំមិនដឹងថាជាអ្វី។ ខ្យល់ blew ស្រស់ស្រាយ តែបែរជាមិនអាចនាំមកនូវភាពស្រស់ស្រាយដល់ចិត្តខ្ញុំបានឡើយ។ ខ្ញុំនៅតែមានអារម្មណ៍ថាមានអ្វីមួយបាត់បង់ ដូចជាដុំមួយធំនៅកណ្ដាលទ្រូង ដែលមិនព្រមរំកិលទៅណា។ ខ្ញុំដកដង្ហើមវែងៗ ព្យាយាមបណ្ដេញគំនិតនានាចេញ តែហាក់ដូចជាកាន់តែជ្រៅទៅវិញ។

"មករា!" សំឡេងមិត្តភក្តិខ្ញុំ ប៉ះបែកភាពស្ងប់ស្ងាត់។ ខ្ញុំងាកទៅមើល ឃើញ នីកូ និង ថេន ឈរនៅមាត់ទ្វារ មុខមាត់ប្រកបដោយក្ដីបារម្ភ។ ពួកគេតែងតែនៅក្បែរខ្ញុំ ក្នុងគ្រាលំបាកបែបនេះ។

"មកអង្គុយលេងសិនទៅ" ខ្ញុំនិយាយ ព្យាយាមញញឹម តែប្រហែលជាមិនសូវជាស្និទ្ធស្នាលប៉ុន្មានទេ។