Chapter 5
ការស្វែងរកសន្តិភាពរបស់ស្រីទី
ស្រីទី ក៏មានអារម្មណ៍ស្ទុះស្ទាយដូចគ្នា។ នាងព្យាយាមស្វែងរកសន្តិភាព និងវិធីដើម្បីរស់នៅដោយគ្មាន មករា។
ខ្ញុំនៅតែចាំបានយ៉ាងច្បាស់ពីថ្ងៃដែលយើងបែកគ្នា។ ពេលនោះមេឃស្រទុំពាសពេញទីក្រុង ដូចជាចង់បិទបាំងភាពឈឺចាប់ដែលកំពុងកើតឡើងក្នុងចិត្តខ្ញុំ។ ខ្ញុំឈរនៅត្រង់កន្លែងដែលយើងធ្លាប់ដើរលេងជាមួយគ្នាជារៀងរាល់ថ្ងៃ តែពេលនេះខ្ញុំនៅតែម្នាក់ឯង។ ខ្ញុំកាន់ដៃអាវរបស់ខ្ញុំយ៉ាងណែន ព្យាយាមទប់ទឹកភ្នែកដែលហៀបនឹងស្រក់ចុះ។ ខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំត្រូវតែរឹងមាំ តែវាពិបាកណាស់ដែលត្រូវបោះជំហានទៅមុខដោយគ្មានគាត់នៅក្បែរ។
ប៉ុន្មានថ្ងៃក្រោយមក ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តថាខ្ញុំត្រូវតែរកវិធីដើម្បីរស់នៅដោយគ្មានមករា។ ខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើមដោយការប្ដូរទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំឈប់ទៅហាងកាហ្វេដែលយើងតែងតែទៅផឹកកាហ្វេជាមួយគ្នានៅថ្ងៃចុងសប្ដាហ៍។ ខ្ញុំក៏ឈប់ស្តាប់ចម្រៀងដែលគាត់ចូលចិត្តស្តាប់ដែរ។ ខ្ញុំព្យាយាមបំពេញជីវិតរបស់ខ្ញុំដោយសកម្មភាពថ្មីៗ។ ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមរៀនធ្វើម្ហូបដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ធ្វើពីមុនមក។ ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមទៅហាត់ប្រាណនៅក្លឹបដែលនៅជិតផ្ទះខ្ញុំ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាការធ្វើបែបនេះនឹងជួយឲ្យខ្ញុំភ្លេចគាត់បានខ្លះ។
ថ្ងៃមួយ ខ្ញុំកំពុងតែអង្គុយមើលទូរទស្សន៍នៅផ្ទះ ស្រាប់តែមានការគោះទ្វារ។ ពេលខ្ញុំបើកទ្វារឃើញម៉ាក់របស់ខ្ញុំឈរនៅមុខទ្វារជាមួយនឹងថាសបាយមួយចាន។ គាត់ញញឹមដាក់ខ្ញុំ ហើយនិយាយថា "ម៉ាក់ឃើញកូនមើលទៅហត់ណាស់ ម៉ាក់ក៏ធ្វើបាយមកឲ្យកូនញ៉ាំទៅ"។ ខ្ញុំញញឹមតបទៅគាត់ ហើយអញ្ជើញគាត់ចូលផ្ទះ។ ពេលយើងកំពុងអង្គុយញ៉ាំបាយជាមួយគ្នា ម៉ាក់ក៏សួរខ្ញុំថា "កូនឯងនៅតែរឹងមាំមែនទេ? ម៉ាក់ដឹងថាវាពិបាកណាស់សម្រាប់កូនណា៎"។ ខ្ញុំងក់ក្បាលហើយនិយាយថា "ខ្ញុំនឹងព្យាយាមរឹងមាំម៉ាក់"។ ម៉ាក់ក៏ចាប់ដៃខ្ញុំ ហើយនិយាយថា "ម៉ាក់ដឹងថាកូនឯងខ្លាំងណាស់ ម៉ាក់ជឿថាកូនឯងនឹងឆ្លងផុតពីរឿងនេះបានដោយសារតែមានគ្រួសារយើងនៅក្បែរកូនឯង"។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍កក់ក្ដៅក្នុងចិត្តពេលបានឮពាក្យរបស់ម៉ាក់។
Keep reading "ការស្វែងរកសន្តិភាពរបស់ស្រីទី"
Open the same story in AIBookCraft. Later chapters may require an active subscription.
Free on iOS & Android · No signup to read