Chapter 19
ការអភ័យទោសក្នុងចិត្ត
មករា និង ស្រីទី ใหអភ័យទោសឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក និងអភ័យទោសឱ្យខ្លួនឯង។ ពួកគេដោះលែងខ្លួនចេញពីភាពឈឺចាប់។
ថ្ងៃមួយ ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តដើរទៅកាន់សួនច្បារសាធារណៈ ដែលជាកន្លែងដែលយើងធ្លាប់ទៅដើរលេងជាមួយស្រីទីញឹកញាប់។ ខ្ញុំចង់ទៅទីនោះដោយគ្មាននាង គ្មានការរំពឹងទុកអ្វីទាំងអស់ គ្រាន់តែចង់ទៅអង្គុយស្ងៀមៗ មើលទេសភាព ហើយដកដង្ហើមយកខ្យល់បរិសុទ្ធ។ ពេលទៅដល់ ខ្ញុំបានរកឃើញកៅអីមួយក្បែរស្រះទឹកដ៏ធំ ខ្ញុំអង្គុយចុះ ហើយចាប់ផ្តើមគិតទៅរកអតីតកាល។ ខ្ញុំចាំបានថា ស្រីទីចូលចិត្តអង្គុយលើកៅអីនេះណាស់ នាងតែងតែយកសៀវភៅមកអាននៅទីនេះ ហើយខ្ញុំក៏តែងតែទៅអង្គុយ beside នាង គ្រាន់តែមើលនាងអានសៀវភៅដោយភាពរីករាយ។
"មករា!" សំឡេងមួយបន្លឺឡើងពីចម្ងាយ។ ខ្ញុំងើបមុខមើល ឃើញមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំម្នាក់ឈ្មោះ វិបុល កំពុងដើរមករកខ្ញុំ។ គាត់ยิ้มយ៉ាងទន់ភ្លន់ដាក់ខ្ញុំ។ "មកអង្គុយលេងនៅទីនេះដែរឬ?" គាត់សួរ។
"បាទ វិបុល" ខ្ញុំឆ្លើយ។ "ខ្ញុំមកគិតច្រើនរឿងបន្តិចបន្តួច។"
Keep reading "ការអភ័យទោសក្នុងចិត្ត"
Open the same story in AIBookCraft. Later chapters may require an active subscription.
Free on iOS & Android · No signup to read