የእፀ መስተፋቅር ምስጢር

የደብተራው ጠልሰም

ምዕራፍ 3

የእፀ መስተፋቅር ምስጢር

የደብተራው ድንኳን ከውስጥም ከውጪም በጨለማ ተውጦ ነበር። የሰም ሻማዎች ብርሃን የሚያስፈሩ ጥላዎችን ግድግዳው ላይ ያሳርፍ ነበር። የዕፅዋትና የቅመማ ቅመሞች ድብልቅ ሽታ በአየር ላይ ተንጠልጥሎ የነበረ ሲሆን፣ የጥንቆላና የድግምት ድባብን ያጠነክራል። ሰለሞን በልቡ ውስጥ የነበረውን የፍርሃትና የተስፋ ቅልቅል ስሜት በጉሮሮው ተውጦ፣ ከደብተራው ፊት ቆሞ ነበር። ፀገነትን ለማግኘት ያለው ፍላጎት ከማንኛውም ነገር በላይ ነበር፤ ለዚህም ሲል ከዚህ በፊት አንድም ቀን አሳልፎ የማያውቀውን የድግምትና የጥንቆላ ዓለም ውስጥ ገብቶ ነበር።

ደብተራው፣ ጥቁር አባባ የለበሰ፣ ፊቱ በብዛት በብዥታ የተሸፈነ፣ ዓይኖቹ ግን እንደ እሳቱ ብልጭታ ያበሩለት ሰው ነበር። እጆቹ በምልክቶችና በድግምት የተሞሉ ነበሩ። በፊቱ ላይ የነበረው ፈገግታ የትህትና ሳይሆን የጥልቅ እውቀትና የኃይል ምልክት ነበር።

"አንተ የልቤን ጥሪ የሰማኸው ደፋር ነህ፣ ወጣት ሰለሞን" አለ ደብተራው በሚያስተጋባ ድምፅ። "የፀገነትን ልብ ለማሸነፍ የመጣኸው የጠየቅኸውን እፀ መስተፋቅር ይኸውልህ።"

ደብተራው ከጥቁር መደርደሪያ ውስጥ አንድ ትንሽ የቆዳ ከረጢት አወጣ። ከረጢቱ ውስጥ የደረቀ አበባ፣ ጥቂት የለመለሙ ቅጠሎችና ደማቅ ቀይ ቀለም ያለው ፈሳሽ የያዘ ትንሽ ብርጭቆ ነበር። ሽታው ጠንካራና ልዩ ነበር፤ የደማቁን ቀይ ቀለምና የደረቁትን ቅጠሎች ሽታ መለየት ይቻላል።

"ይህ እፀ መስተፋቅር ከሰማይ የወረደ አይደለም፤ ከምድርም የተገኘ አይደለም። ለየት ያለ ኃይል አለው። የያዘውን ሰው በልዩ ሁኔታ ይለውጠዋል፤ የሚያፈቅረውን ሰው ልብ ይማርካል። ነገር ግን፣" አለና በሰለሞን አይኖች ውስጥ በጥልቀት ተመለከተው፣ "ይህ ኃይል የራሱ ዋጋ አለው። የጎንዮሽ ጉዳቶቹ ሊኖሩ ይችላሉ። አንተ ግን የፍቅርህን ጥልቅ ፍላጎት ለማሳካት ይህን ዋጋ ለመክፈል ዝግጁ ነህ።"

ሰለሞን የደብተራውን ቃል በሙሉ ትኩረት ሰማ። የጎንዮሽ ጉዳቶች የሚለው ቃል አነስተኛ ጭንቀት ቢፈጥርበትም፣ የፀገነትን ፍቅር የማግኘት ተስፋ ከሁሉ በላይ ነበር።

"ዝግጁ ነኝ" አለ በድፍረት። "ለፀገነት ሲባል ማንኛውንም ነገር አደርጋለሁ።"

ደብተራው በሰለሞን መልስ የረካ ይመስላል። ብርጭቆውን አቀበለው። "ይህንን ፈሳሽ ጠዋት ጠዋት፣ ፀሐይ ከመውጣቷ በፊት፣ በባዶ ሆድ መጠጣት አለብህ። ቅጠሎቹን ደግሞ በኪስህ ይዘህ ውጣ። የደረቀውን አበባ ከፀገነት ጋር በምትገናኝበት ጊዜ በአጋጣሚ እንደወደቀ አስመስለህ መሬት ላይ ጣላት። የዚያን ዕለት ምሽት፣ እፀ መስተፋቅሩ ሙሉ ለሙሉ ይሰራል።"

ሰለሞን ብርጭቆውንና ከረጢቱን በጥንቃቄ ተቀበለ። የቆዳ ከረጢቱ ሞቃት ነበር፤ ልክ እንደ ህያው አካል ይመስል ነበር። የብርጭቆው ውስጥ ያለው ፈሳሽ እንደ ደም ቀይ ነበር።

"አመሰግናለሁ፣ አባባ" አለ ሰለሞን።

"ይህ ማመስገኛ የለውም" አለ ደብተራው። "የምታገኘው የራስህ ድካምና የልብህ ፍላጎት ውጤት ነው። ሂድና ፍቅርህን አግኝ። ነገር ግን አስታውስ፣ ኃይሉን አትዘንግ።"

ሰለሞን ከደብተራው ድንኳን ወጥቶ ወደ ቤቱ ሲሄድ፣ አስማታዊው ፈሳሽ የያዘው ብርጭቆ በኪሱ ውስጥ ይሞቅ ነበር። የሌሊቱ ንፋስ ፊቱን እየተጫወተበት ነበር፤ ነገር ግን እሱ በአካባቢው የነበረውን ምንም ነገር አላስተዋለም። አእምሮው በፀገነት ተሞልቶ ነበር። የደብተራውን ቃል እያሰበ ነበር፤ "የጎንዮሽ ጉዳቶች ሊኖሩ ይችላሉ።" ይህ ቃል አነስተኛ ስጋት ቢፈጥርበትም፣ የፀገነትን ንፁህና ቆንጆ ገፅታ ሲያስብ ሁሉም ነገር ይረሳዋል።

በማግስቱ ጠዋት፣ ፀሐይ ከመውጣቷ በፊት፣ ሰለሞን ከእንቅልፉ ነቃ። ልቡ በጩኸት ይመታ ነበር። የደብተራውን ቃላት እያስታወሰ ብርጭቆውን አነሳ። የብርጭቆው ውስጥ ያለው ቀይ ፈሳሽ በሻማው ብርሃን እንደ እሳት ያበራ ነበር። በድፍረት፣ ፈሳሹን በአንድ ጎንቃ ጎንጭቶ ጠጣው። ጣዕሙ መራራና ትንሽ የብረት ሽታ ነበረው። ነገር ግን ከጥቂት ደቂቃዎች በኋላ በሰውነቱ ውስጥ አንድ ዓይነት ሙቀት ተሰራጨ። እንደ ከዚህ በፊት ሆኖ አይሰማውም ነበር።

በዚያ ቀን፣ ሰለሞን ፀገነትን ለማግኘት ወጣ። በኪሱ የያዘው የደረቀ አበባ የያዘው ከረጢት ትንሽ ይሞቅ ነበር። ፀገነትን ከገበያ አጠገብ ባለው ዛፍ ስር አገኛት። እንደተለመደው ቆንጆ እና ንፁህ ነበረች።

"ፀገነት!" ብሎ ጠራት።

ፀገነት ዞር ብላ ሰለሞንን አየችው። ፊቷ ላይ ምንም አይነት ስሜት አልነበረም፤ ልክ እንደ ሁልጊዜው።

"ሰለሞን" አለች በለሆሳም ድምፅ።

ሰለሞን ወደ እርሷ እየቀረበ ሳለ፣ በልቡ ውስጥ የነበረው የድፍረት ስሜት ተባብሶ ነበር። እፀ መስተፋቅሩ እየሰራ ይመስል ነበር። ወደ እርሷ ሲቀርብ፣ በድንገት መሬት ላይ ተንሸራቶ ወደቀ። በዚያው ቅፅበት፣ ከኪሱ የደረቀው አበባ የያዘው ከረጢት ወድቆ አበባው መሬት ላይ ተበተነ።

"ኦህ፣ ይቅርታ" አለ ሰለሞን እየተነሳ።

ፀገነት የደረቀውን አበባ መሬት ላይ ተበታትኖ ሲያይ ምንም ምላሽ አልሰጠችም።

"ችግር የለውም" አለችና ወደ ሰለሞን መጣች። "ደህና ነህ?"

"አዎ፣ ደህና ነኝ" አለ ሰለሞን። "ፀገነት፣ ዛሬ በጣም ቆንጆ ነሽ።"

ፀገነት ዝም አለች። የሰለሞንን አድናቆት እንደለመደችው ይመስላል።

"ፀገነት፣ ዛሬ አንድ ነገር ልነግርሽ መጣሁ" አለ ሰለሞን። "እወድሻለሁ። ከልቤ እወድሻለሁ።"

ይህንን ሲል የደብተራው ቃላት ትዝ አሉት። "የሚያፈቅረውን ሰው ልብ ይማርካል።"

ፀገነት የሰለሞንን ቃላት ስትሰማ፣ ፊቷ ላይ አንድ አነስተኛ ለውጥ ታየ። የደነገጠች ወይም የተደሰተች አይመስልም፤ ይልቁንም አንድ ዓይነት ግራ መጋባትና ጥርጣሬ ነበር።

"ሰለሞን፣ እኔ... እኔ አላውቅም" አለች። "እኔ... እኔ ላንተ... እንደዛ... የለኝም።"

የሰለሞን ልብ ተሰበረ። የደብተራው ቃል እውነት ሆኖ ነበር፤ የጎንዮሽ ጉዳቶች ሊኖሩ ይችላሉ። እፀ መስተፋቅሩ ጠንካራ ነበር፤ ነገር ግን የፀገነትን ልብ ለማሸነፍ በቂ አልነበረም።

"ግን ለምን?" ብሎ ጠየቀ ሰለሞን። "እኔ... እኔ ላንቺ ምንም የማደርገው ነገር የለም?"

ፀገነት የሰለሞንን አይኖች ውስጥ ተመለከተች። "ሰለሞን፣ አንተ ጥሩ ሰው ነህ። ግን... እኔ... እኔ ፍቅር የለኝም።"

ይህ መልስ ለሰለሞን ከባድ ነበር። ፀገነትን ለማግኘት የሄደው የደብተራው መንገድ ትክክል እንዳልሆነ ይሰማው ጀመር።

"ግን እፀ መስተፋቅሩ... እፀ መስተፋቅሩ ይሰራል ብዬ አስቤ ነበር" አለ ሰለሞን በሹክሹክታ።

ፀገነት የሰለሞንን ቃላት ስትሰማ፣ ዓይኖቿ በጥርጣሬ ሰፋ። "ምን እፀ መስተፋቅር?" ብላ ጠየቀች።

ሰለሞን የደብተራውን ምስጢር ለመግለጥ ተቸገረ። የደብተራውን ኃይል ያውቅ ነበር፤ ይህን ምስጢር ማፍረስ ለራሱም ለአደጋ ሊያጋልጠው ይችላል።

"ምንም... ምንም አይደለም" አለ ሰለሞን። "ልክ... አስቤ ነበር።"

ፀገነት የሰለሞንን ድንገተኛ ለውጥና ግራ መጋባት አስተዋለች። "ሰለሞን፣ የሆነ ነገር አለ?" ብላ ጠየቀች።

ሰለሞን ፀገነትን ለማግኘት የመጣው የድግምት መንገድ አሁን ለራሱም መርዝ መሆኑን ተገነዘበ። የፀገነትን ፍቅር ለማግኘት የጀመረው ጉዞ፣ አሁን የራሱን ህይወት ሚስጥራዊና አደገኛ በማድረግ ላይ ነበር። የደብተራው ኃይል ጠንካራ ነበር፤ ነገር ግን የነፃ ምርጫንና የልብን እውነተኛ ፍላጎት መግዛት አልቻለም። ሰለሞን ፀገነትን ለማግኘት ታግሎ ነበር፤ ነገር ግን ራሱን ለማወቅም ታግሎ ነበር።

በዚያ ቀን ምሽት፣ ሰለሞን ወደ ቤቱ ተመለሰ። በልቡ ውስጥ የነበረው የፍቅር ተስፋ ተሰብሮ ነበር። ነገር ግን ከስብሩ ጋር አዲስ የሆነ ነገር ተፈጥሮ ነበር። የደብተራው እፀ መስተፋቅር የፀገነትን ልብ ባያሸንፍም፣ የሰለሞንን ህይወት መለወጥ ጀምሮ ነበር። እሱ የራሱን ህይወት ምስጢራዊና የጥንቆላ ተጽእኖ የለበትም ብሎ ቢያስብም፣ እውነታው ግን ሌላ ነበር። የደብተራውን ኃይል መቆጣጠር ከባድ እንደሆነ ተገነዘበ።

ፀገነት የሰለሞንን ለውጥ አስተዋለች። የሰለሞን ድንገተኛ ቃላትና ግራ መጋባት፣ እንዲሁም የደረቀው አበባ ጉዳይ፣ አንዳች ነገር እንዳለ ጠቆማት። የሰለሞንን ፍቅር አለመቀበሏ የጥንቆላ መንገድ እንደሚከተል አስባ አልነበረም፤ ነገር ግን አሁን እውነታው ከፊቷ ተደቅኖ ነበር። የሰለሞን ህይወት ሚስጥራዊ እየሆነ እንደነበረ አስተዋለች።

የእፀ መስተፋቅሩ የጎንዮሽ ጉዳቶች ገና አልታወቁም ነበር። ሰለሞን የፀገነትን ፍቅር ለማግኘት የጀመረው ጉዞ፣ አሁን የራሱን ህይወት ምስጢራዊና አደገኛ በማድረግ ላይ ነበር። የደብተራው ኃይል ጠንካራ ነበር፤ ነገር ግን የነፃ ምርጫንና የልብን እውነተኛ ፍላጎት መግዛት አልቻለም። ሰለሞን ፀገነትን ለማግኘት ታግሎ ነበር፤ ነገር ግን ራሱን ለማወቅም ታግሎ ነበር።