Chapter 17
មិត្តភាពដែលនៅសល់
ទោះបីជាពួកគេបែកបាក់គ្នាជាគូស្នេហ៍ មករា និង ស្រីទី នៅតែរក្សាការគោរព និងមិត្តភាពពីចម្ងាយ។
ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃបុណ្យខួបកំណើតគម្រប់ម្ភៃប្រាំឆ្នាំរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនបានរំពឹងអ្វីច្រើនទេ គ្រាន់តែចង់បានថ្ងៃដែលស្ងប់ស្ងាត់មួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំបានរៀបចំអាហារពេលល្ងាចសាមញ្ញមួយដោយខ្លួនឯង ហើយអង្គុយមើលទូរទស្សន៍តែម្នាក់ឯង។ ពេលដែលខ្ញុំកំពុងតែគិតថាឆ្នាំនេះនឹងកន្លងផុតទៅដោយមិនមានអ្វីពិសេសនោះ ស្រាប់តែមានសំឡេងទូរស័ព្ទរោទ៍ឡើង។ នោះគឺជាមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធរបស់ខ្ញុំ ឈ្មោះ ភារ៉ា។ គាត់បានប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់និងមិត្តភក្តិមួយចំនួនទៀតបានរៀបចំកម្មវិធីเซอร์ប្រាយតូចមួយសម្រាប់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំពិតជារំភើបចិត្តណាស់ ព្រោះខ្ញុំមិនបានរំពឹងថានឹងមាននរណាចាំថ្ងៃកំណើតរបស់ខ្ញុំទេ។
នៅពេលដែលខ្ញុំទៅដល់កន្លែងនោះ ខ្ញុំឃើញមិត្តភក្តិទាំងអស់នៅទីនោះហើយ។ ពួកគេបានស្រែកថា "Happy Birthday" យ៉ាងរីករាយ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាក្តៅក្នុងទ្រូងដោយសារតែសេចក្តីស្រឡាញ់និងការយកចិត្តទុកដាក់របស់ពួកគេ។ ភារ៉ាបានប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់និងមិត្តភក្តិទាំងអស់បានរៀបចំកម្មវិធីនេះឡើងដើម្បីបង្ហាញថាពួកគេនៅតែស្រឡាញ់និងគាំទ្រខ្ញុំ ទោះបីជាខ្ញុំបានឆ្លងកាត់រឿងលំបាកប៉ុន្មានក៏ដោយ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាសំណាងណាស់ដែលមានមិត្តភក្តិល្អៗបែបនេះនៅក្បែរខ្ញុំ។
នៅក្នុងកម្មវិធីនោះ ខ្ញុំបានជួប ស្រីទី។ នោះគឺជាលើកដំបូងហើយដែលយើងបានជួបគ្នាបន្ទាប់ពីយើងបែកគ្នា។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាចង់រត់ចេញពីទីនោះភ្លាមៗ ប៉ុន្តែខ្ញុំដឹងថានោះគឺជារឿងមិនអាចទៅរួចទេ។ ខ្ញុំបានព្យាយាមធ្វើខ្លួនឱ្យស្ងប់ ហើយដើរទៅរកនាង។ ស្រីទីបានញញឹមដាក់ខ្ញុំ ហើយនាងបាននិយាយថា "សួស្តី មករា។ សុខសប្បាយទេ?" ខ្ញុំបានឆ្លើយតបទៅនាងវិញថា "ខ្ញុំសុខសប្បាយទេ ស្រីទី។ ចុះនាងវិញ?" យើងបាននិយាយគ្នាមួយសន្ទុះអំពីរឿងផ្សេងៗ ដូចជាការងាររបស់យើង និងមិត្តភក្តិដែលនៅទីនោះ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានភាពអึតអัดបន្តិចបន្តួច ប៉ុន្តែវាក៏មានភាពកក់ក្តៅផងដែរ ព្រោះយើងនៅតែមានការគោរពចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក។
Keep reading "មិត្តភាពដែលនៅសល់"
Open the same story in AIBookCraft. Later chapters may require an active subscription.
Free on iOS & Android · No signup to read