Mopshondjes uit de ruimte

Previously

…Knor leunde achterover in zijn stoel, zijn ogen gesloten. Zijn hart klopte nog steeds snel, maar hij voelde een diepe, warme voldoening. Ze hadden het gered. De mopshondjes waren veilig. 'Ik kan niet geloven dat we het hebben gehaald,' zei Bella, haar stem trillend. 'Dankzij Grommel,' zei Snuffel, zijn stem zacht. 'Hij is een held.' Grommel blafte en kwispelde met zijn staart. Knor opende zijn ogen en keek naar hem. Het kleine wezen keek terug, zijn ogen vol vertrouwen. Knor glimlachte. Ze hadden nog een lange weg te gaan, maar voor het eerst voelde het alsof ze echt een kans maakten. 'Oké, bemanning,' zei Knor. 'Laten we naar huis gaan.'