Mopshondjes uit de ruimte

Previously

…Boven hen klonk Zilverklauw's stem, vervormd door de luidsprekers. 'Jullie zijn gevangen, Snuffel-bemanning. De mopshondjes zijn van mij. En binnenkort zal de tijd zelf buigen voor mijn wil. Geniet van jullie laatste momenten.' De lichten doofden. De bemanning zat vast, in een donkere cel, zonder uitweg. Grommel kroop dicht tegen Agent Snuffel aan, zijn kleine lichaam trillend. Maar in de stilte hoorde Knor iets: een zacht, ritmisch kloppen, alsof het apparaat boven hen leefde. En ergens, in de verte, een zwakke stem die fluisterde: 'Niet opgeven... de waarheid is nabij...'